ENG

Alfabet rzeźby: Animalistyka

Wirtualne Centrum Rzeźby Polskiej

Animalistyka

[łac. animal – zwierzę]

– potoczna nazwa małych form rzeźbiarskich, których przedmiotem są zwierzęta lub rozbudowane sceny ze zwierzętami. Niekiedy jako przedstawienie androkefaliczne animalistyka łączy zwierzęcy tułów i głowę człowieka, np. Sfinks.

W czasach nowożytnych i współcześnie spełnia często funkcje dekoracyjne. Sceny animalistyczne spotykane są w sztuce od jej pierwszych przejawów i często wiązane są z magią i kultami religijnymi. Przedstawienia animalistyczne znane już od paleolitu (malowidła naskalne w grotach), występowały bardzo często w sztuce starożytnej. Wyobrażenia zwierząt, spotykane w średniowieczu, w rzeźbie architektonicznej i iluminatorstwie, często z elementami fantastyki i symboliki, jako temat samodzielny zaczęły odgrywać dużą rolę od XVI wieku aż po dzień dzisiejszy. W Polsce animalistyka pojawiła się na szerszą skalę od XVII wieku pod wpływem realizmu flamandzkiego. Rozpowszechniła się na przełomie XIX i XX wieku, często łączona z tematami krajobrazowymi, rodzajowymi lub batalistycznymi. Pojawia się również aktualnie wiele wizerunków animalistyki w rzeźbie, wykonywanych w różnych materiałach i w różnej skali.



kategoria: Wirtualne Centrum Rzeźby Polskiej, autor: Dział komunikacji, dodano: 2020-05-07 20:22:32, czytane: 449 x
Landart Network O.pl Fundacja im. Józefa Brandta Biuletyn Informacji Publicznej Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego